Bert Overbeek is management-trainer, team-coach en interim manager. Opgeleid door NS en Schouten en Nelissen, besloot hij na 25 jaar loondienst om voor zichzelf te gaan werken. Hij wilde zijn klanten meer op maat bedienen. Ook wilde hij de kwaliteit van zijn werk vergroten en hij had het gevoel dat hij daarvoor onafhankelijk moest kunnen opereren.
Prof. dr. Mastenbroek van Managementsite ‘ontdekte’ dat Bert een originele management-denker en -schrijver was. Hij vroeg hem in 2006 of hij een weblog voor jonge managers wilde bijhouden, als partnerlink van het veelgelezen ManagementSite. Sindsdien schreef hij meer dan 2000 artikelen zeven managementboeken. Ze werden uitgegeven door Haystack en door Futuro Uitgevers. Vier boeken werden bestsellers en eindigden in de Managementboek top 5.
Overbeek vindt kennisdeling zo belangrijk, dat hij hier op Jongebazen de finesses van het managementvak deelt met zijn collega’s. Het is nodig in tijden van verandering. Aritificial Intelligence heeft dan ook volop zijn aandacht, maar vooral in combinatie met gedrag: wat wordt de rol van de mens straks en hoe kan hij zich daarop voorbereiden? Het gaat bij Bert trouwens niet alleen over AI. In zijn boek 'De Schakelaar' zet hij uiteen hoe hij vindt dat de manager van de toekomst zijn teams tot maximale prestaties kan leiden.
Correspondentie met Bert Overbeek gaat via icloud.com. Gewoon zijn naam in kleine letters ervoor en er is contact. Zijn website? bertoverbeek.com
IT producten zijn gereedschappen voor de bedijfsvoering.
IT specialisten komen helaas niet verder dan de gebruiker laten zien wat er allemaal mee kan. Dit lijkt soms op een flatbewoner een boomzaag verkopen en hem leren er parket mee te leggen. Vaak is het grootboek de basis en kunnen alleen geldgerelateerde besturingshulpmiddelen worden aangeboden. Managers zouden er goed aan doen regelmatig hun informatiebeleid te herzien en daaruit behoeftes ontlenen, met veel aandacht voor de werkvloer. Bij automatiserings projecten moeten behoeftes van de gebruikers de basis vormen van specificatie tot en met implementatie. Uw productleverancier als consultant en projectleider gebruiken lijkt goedkoop, maar u geeft de greep uit handen.
Hartelijk dank voor uw reactie op ons artikel. Hoewel ik het eens ben met uw statement, dat IT-besturingsmiddelen al te vaak financieel gerelateerd zijn, doen we met onze aanpak niet aan symptoombestrijding.
Het probleem met ICT-middelen is dat er geen 'ei van Columbus' is, dat alle implementaties succesvol maakt. De reden is dat er een IT-tool deels gestandaardiseerd en deels maatwerk is. Dit laatste deel is niet 'standaard' in te vullen, omdat dat afhangt van de mogelijkheden van het systeem en de behoeften van de gebruiker. Het enige alternatief wat je vervolgens kan bieden is een methodiek, waarmee een werkende oplossing gevonden wordt voor de gebruiker. Met werkend bedoel ik een acceptabele balans tussen wat het systeem kan en wat de gebruiker wil. Onze methodiek biedt aanknopingspunten bij de implementatie om die balans te vinden.
Door eigenaren van informatie te benoemen is vanuit beheerperspektief een scheiding aan te brengen wie inhoudelijk verantwoordelijk is voor informatie en wie vanuit technisch perspektief zorgt dat de inhoud voor de organisatie beheerd kan worden en dus beschikbaar is.
Door deze tweedeling onstaat er een vraag en aanbod situatie die met afspraken afgedekt kan worden en dus kan worden gemonitored.
De charme van PPT zit 'm m.i. juist in de eenvoud van het model. Je beschrijft eerst het proces; daarbij staat de informatiebehoefte en de informatieverwerking centraal. Bij het beschrijven van het proces blijf je nog even zo veel mogelijk weg van de invulling. Die komt daarna, namelijk in de vorm van People (= ook organisatie en eigenaarschap) en Technology (= ook systemen en data).
Samenvattend is het wat mij betreft prima om het belang van informatie extra te benadrukken, maar minder prima om het PPT-model uit te breiden. Ik hou het in ieder geval bij PPT.
Robbert Bosch
Eigenaar / Adviseur
Just for Use
Zeist
Bezoek aan een “gemiddelde” PTT locatie op een “gemiddelde” tijd: lunchtijd!!! Wonderlijk dat zoveel mensen allemaal rond dezelfde tijd postzegels kopen. Zes medewerkers doen (zichtbaar ontspannen) “de administratie”, één medewerker bemant (M/V bij gelijke geschiktheid) het enige open loket (zichtbaar gestrest, maar wel met de berustende blik in de ogen van “nog één klein rukje tot mijn pensioen”). Ik heb een nummertje getrokken en haast. Als ik 12 eeuwigheden van 60 seconden wachten later aan de beurt ben vraag ik éérst om een klachtenformulier. Dat hebben ze niet. Daarom vraag ik om twéé klachtenformulieren. Wordt niet begrepen.
Bij een “normaal” bedrijf zou één op zes (15%) van de medewerkers betrokken zijn bij administratie en vijf op zes (85%) bij de uitvoering van het primaire proces. Bij de PTT lijkt dat het omgekeerde te zijn. Mooi voor een bedrijf dat de “P” van “People” zo nauwlettend in de peiling heeft.
Als er gemiddeld 10 x zoveel “People” vóór het enige loket staan dat open is, wordt het wellicht interessant om de “P”van “People” die (net als ik de “P” in hebben) in de informatievoorziening te betrekken. Zou het een idee zijn (“Goh, nou u het zegt meneer, nog nóóit zó bekeken”) om de informatievoorziening dóór te trekken tot voorbij het ruitje van het loket? Hello, there are People out here !!
Ook ik hou het bij de PTT! Hoe lang???
Tot precies één seconde nadat er in Nederland een twééde loket opengaat.
Jos Steynebrugh
Marketing Consultant (en voor één achttienmiljoenste deel eigenaar)